موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر نهال و بذر 1562-5494 38 4 2022 12 22 Preliminary Evaluation of Different Pear Species (Pyrus spp.) Based on Distinctive Characteristics of Seed, Fruit and Early Growth of Seedlings ارزیابی مقدماتی گونه‌های مختلف گلابی (.Pyrus spp) بر اساس خصوصیات متمایزکننده بذر، میوه و رشد اولیه دانهال‌ها 385 408 129429 10.22092/spj.2023.361164.1293 FA علی رضائی گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. حمید عبداللهی پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران. کاظم ارزانی گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. Journal Article 2022 11 06 The plateau of Iran has very high diversity of different species of the genus Pyrus that has not been evaluated at the species level and used in the national pear breeding programs. The present research was carried out with the aim of evaluating the variation in fruit, seed and the initial seedling growth characteristics of 10 native pear species and comparing them with three East Asian pear species during 2021-2022. The results showed that P. salicifolia and P. hyrcana species had the highest and lowest seed thickness that could be used to distinguish these species. The highest (226.5 g) and lowest (0.67 g) fruit weight was observed in the two Asian pear species, P. bretschneideri and P. betulifolia. The evaluation of the seedlings of pear species showed that the highest seedling height, stem diameter, number of internodes, number of leaves, number of leaflets and petiole length belonged to the seedlings of P. communis cv. Dargazi, and the lowest related to P. pashia. Cluster analysis based on morphological and pomological characteristics grouped pear species in two groups. The first group included P. communis cv. Dargazi and P. bretschneideri that were very similar for pomological characteristics. Considering the importance of breeding for devlepment of dwarf rootstocks, it is necessary to study the dwarf pear species especially P. pashia in future and for longer period. فلات ایران از تنوع بسیار بالای گونه‌های مختلف جنس گلابی ) (Pyrus برخوردار است. این تنوع ارزشمند در سطح گونه می باشد و ارزش کاربردی آنها در برنامه های ملی به نژادی گلابی تاکنون مورد بررسی قرار نگرفته است. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف ارزیابی تنوع میوه، بذر و خصوصیات اولیه رشد دانهال‌های حاصل از 10 گونه گلابی بومی و مقایسه آنها با سه گونه شرق آسیا در آزمایشگاه پومولوژی گروه علوم و مهندسی باغبانی دانشگاه تربیت مدرس در سال‌های 1401-1400 اجرا شد. نتایج نشان داد که در رابطه با خصوصیات بذر، گونه‌های P. salicifolia و P. hyrcana و به ترتیب دارای بیشترین و کمترین ضخامت بذر بودند که می‌تواند در تمایز گونه‌ها مورد استفاده قرار گیرد. بیشترین و کمترین وزن میوه به ترتیب با 226/5و 0/67 گرم در دو گونه شرقی شاهد P. bretschneideri و P. betulifolia مشاهده شد. ارزیابی دانهال‌های حاصل از گونه‌ها نشان داد که بلند‌ترین ارتفاع دانهال، بیشترین قطر ساقه، تعداد میانگره، تعداد برگ و طول دمبرگ مربوط به دانهال‌های حاصل از P. communis cv. Dargazi و کمترین آنها در دانهال‌های گونه P. pashia بود. براساس تجزیه خوشه‌ای با استفاده از خصوصیات مرفولوژیکی و پومولوژیکی گونه‌های گلابی مورد ارزیابی در دو گروه مجزا قرار گرفتند. به طوریکه گروه اول شاملگونه های ‌P. communis cv. Dargazi و P. bretschneideri بودکه از نظر صفات پومولوژیک شباهت زیادی داشتند. با توجه به اهمیت استفاده از صفت پاکوتاهی در اصلاح و تولید پایه‌های گلابی سازگار، لازم است گونه‌های پاکوتاه و بویژه گونه P. pashia مورد ارزیابی بیشتر و در مدت طولانی‌تری قرار گیرد.

https://spj.areeo.ac.ir/article_129429_59ff16249c90619070f493b9ffe63207.pdf

موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر نهال و بذر 1562-5494 38 4 2022 12 22 Antixenosis Resistance of Plum Genotypes and Cultivars to the Plum Fruit Moth Grapholitha funebrana (Treitschke) under the Environmental Conditions of Karaj in Iran مقاومت آنتی‌زنوزی ژنوتیپ‌ها و ارقام آلو نسبت به کرم میوه آلو Grapholita funebrana (Treitschke) در شرایط محیطی کرج 409 432 129443 10.22092/spj.2023.361343.1298 FA مسعود لطیفیان پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران. محی الدین پیرخضری پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران. راضیه قائمی پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران. Journal Article 2022 10 27 Plum fruit moth Grapholita funebrana (Treitschke) is one of the important pests of plums. The aim of this study was to assess the antixenosis resistance of plum genotypes/cultivars and the effect of fruit physico-chemical characteristic on it. Twenty seven plum genotypes/cultivars in fruits tree genetic resources collection in Kemalshahr in Karaj, Iran, were considered and evaluated from 2019 to 2021 seasons. Antixenosis resistance indices were estimated by sampling larvae population during the seasons. The plum geneotypes/cultivars were grouped using cluster analysis, and the relationship between different fruit characteristics and antixenosis resistance was investigated using Pearson correlation. The antixenosis resistance indices had significant relationship with fruit length, width, diameter, engineering diameter, spherical index and fruit surface area. The minimum antixenosis index of larvae establishment ratio in Bukhara, Genotype 19 and Uromieh 20 was 0.02, and its maximum was 0.06 in Anjelo, Friar, G-98, Kh-Mashhad and Sosourmi. The minimum larval non-preference index was 91.96 in G-Melayer and its maximum was 98.81 in Bukhara. The minimum larvae preference was 0.03 in Sosourmi, and its maximum was 1.03 in Zojlo. The minimum larvae crowding index was 24.6 in Bukhara, and its maximum was 66.42 in G-98. Finally, Black Star, Queen Rosa, G99, G98, Qomi, Santa Rosa, Sosurmi, Anjelo, Black Amber, and GR-Rezaieh genotpes/cultivars were more resistant, and Kermanshah genotype was the most sensitive to plum fruit moth. The results of this research are part of the supplementary information for selection of suitable plum cultivars for development of plum orchards in Karaj and other similar envirmonetal conditions. آلو (Prunus domestica L.) یکی از درختان میوه هسته‌دار با ارزش اقتصادی زیاد است. کرم آلو Grapholita funebrana (Treitschke) از آفات مهم آلو است و همه ساله خسارت قابل توجهی به محصول باغ های آلو وارد می کند. هدف این پژوهش بررسی مقاومت آنتی‌زنوزی ژنوتیپ ها/ارقام آلو و رابطه بین صفات فیزیکی و شیمیایی میوه آ‌نها با مقاومت به این آفت بود. این پژوهش بر روی 27 رقم و ژنوتیپ امید بخش آلو در باغ کلکسیون ذخایر توارثی پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری واقع در کمالشهر کرج در سال‌های 1399 تا 1401 به مدت سه سال انجام شد. شاخص‌های مقاومت آنتی‌زنوزی با نمونه برداری در طول فصل از جمعیت لارو برآورد شد. رابطه صفات مختلف میوه با مقاومت آنتی‌زنوزی به آفت با استفاده از ضرایب همبستگی پیرسون بررسی شد. گروه بندی ژنوتیپ ها/ارقام آلو نیز با روش تجزیه خوشه‏ای بعمل آمد. واکنش آنتی‌زنوزی با طول، عرض، قطر، قطر مهندسی، شاخص گرد بودن و مساحت سطح میوه دارای رابطه معنی‌دار بود. حداقل شاخص استقرار نسبی لارو در آلو بخارا، ژنوتیپ 19 و ارومیه 20 معادل 0/02 و حداکثر آن در ارقام آلو: آنجلو، فریار، جی- 98، خ- مشهد و سوسورمی معادل 0/06 بود. حداقل شاخص عدم رجحان لارو در جی ملایر معادل 96/91 و حداکثر آن در آلو بخارا معادل 81/98 بود. حداقل شاخص رجحان لارو در رقم سوسورمی معادل 0/03 و حداکثر آن در رقم زوجلو معادل 1/03 بود. حداقل شاخص تجمع لارو در آلو بخارا معادل 24/6 و حداکثر آن در جی- 98 معادل 66/42 مشاهده شد. در نهایت ژنوتیپ های/ارقام مقاوم شامل بلک استار، کوئین روزا، جی- 99، جی- 98، قمی، سانتارزا، سوسورمی، آنجلو، بلک امبر و جی آر- رضائیه شناسایی شدند، و ژنوتیپ کرمانشاه حساس ترین بود. نتایج این پژوهش بخشی از اطلاعات تکمیلی برای انتخاب ارقام آلوی مناسب برای توسعه باغ های این محصول را فراهم کرد.

https://spj.areeo.ac.ir/article_129443_edef54a7e58ed1e27333960788e4ffbb.pdf

موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر نهال و بذر 1562-5494 38 4 2022 12 22 Effect of Foliar Application of Melatonin on Some Morphological and Physiological Traits of Sour Orange Rootstock in Salinity Stress Conditions اثر محلول‌پاشی ملاتونین بر برخی صفات مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی پایه نارنج در شرایط تنش شوری 433 452 129635 10.22092/spj.2023.362895.1315 FA ایمن علی خدادادی گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران. جواد عرفانی مقدم گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران. فردین قنبری گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران. مهدی حدادی نژاد گروه علوم باغبانی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران. Journal Article 2022 11 01 Soil salinity is one of the major environmental stresses which reduces the growth and yield of crops by affecting wide spectra of physiological and biochemical processes in plants. In this study, effect of foliar application of melatonin levels (0 and 200 μM) under salt levls (0, 30, 60, 90 and 120 mM NaCl) on sour orange rootstock was investigated. The experiment was carried-out as factorial arrangements in completely randomized design with four replications in 2020-21 at the research farm of Sari Agricultural Sciences and Natural Resources University, Sari, Iran. The results showed that most of morphological and physiological characteristics were affected by salinity and foliar application of melatonin. Salinity × foliar application of melatonin interaction effect was significant on most of studied traits including leaf length, leaf width, flush number, flush length, root length, leaf moisture and dry matter contents of leaf, ion leakage, stomatal conductance, transpiration rate, of assimilation rate, vapor pressure deficit and photosynthetic quantum yield. Foliar application of melatonin increased leaf moisture content, flush number, assimilation rate, stomatal conductance and photosynthesis quantum yield, while leaf ion leakage decreased. The highest photosynthetic quantum yield was recorded in 200 µM melatonin and salinity free treatment. Foliar application of melatonin under salinity stress conditions improved most of the physiological parameters. Foliar application of melatonin at different salinity levels caused significant increases in length and width of flush leaves compared to the control. Overall, the results of this study showed that foliar application of melatonin reduced negative effects of salinity stress on growth and physiology of sour orange rootstock, therefore, it can be considered as an effective approach to mitigate the adverse effect of soil and water salinity on sour orange rootstock. شوری خاک یکی از مهمترین تنش‌های محیطی است که باعث کاهش رشد و عملکرد محصولات می‌شود و طیف گسترده‌ای از واکنش ها و علائم فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی در گیاهان ایجاد می‌کند. در این پژوهش، اثر محلول‌پاشی با ملاتونین (صفر و 200 میکرومولار) در شرایط شوری (0، 30، 60، 90 و 120 میلی‌مولار کلرید سدیم) بر روی پایه نارنج مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در چهار تکرار در سال 1400-1399 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی ساری انجام شد. نتایج نشان داد بیشتر صفات رشدی، مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی تحت تأثیر شوری و محلول‌پاشی ملاتونین قرار گرفتند. برهمکنش شوری × محلول‌پاشی ملاتونین بر طول و عرض برگ، تعداد شاخه نورسته، طول شاخه‌نورسته، طول ریشه، درصد رطوبت و درصد ماده خشک برگ، نشت‌یونی، هدایت روزنه‌ای، میزان تعرق، میزان آسیمیلاسیون، کمبود فشار بخار و عملکرد کوانتومی فتوسنتز معنی‌دار بود. محلول‌پاشی ملاتونین باعث افزایش درصد رطوبت برگ، تعداد شاخه نورسته، میزان آسمیلاسیون، هدایت روزنه‌ای و عملکرد کوانتومی فتوسنتز شد، در حالیکه میزان نشت یونی برگ کاهش یافت. بیشترین عملکرد کوانتومی فتوسنتز مربوط به تیمار شوری صفر و ملاتونین 200 میکرومولار بود، با این حال بیشتر شاخص‌های فیزیولوژیکی با کاربرد ملاتونین در شرایط شوری بهبود یافتند. کاربرد ملاتونین در سطوح مختلف شوری سبب افزایش معنی‌دار طول و عرض برگ شاخه نورسته در مقایسه با شاهد شد. نتایج کلی نشان داد که محلول‌پاشی ملاتونین اثر شوری بر بیشتر شاخص‌های رشدی را کاهش داد و می تواند به عنوان راهکاری مؤثر برای کاهش خسارت ناشی از تنش شوری آب و خاک در پایه نارنج مد نظر قرار گیرد.

https://spj.areeo.ac.ir/article_129635_55f1d868d35f5fc03e4379d89acbbc46.pdf

موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر نهال و بذر 1562-5494 38 4 2022 12 30 Assessment of Adaptability and Seed Yield Stability of Autumn Sown Quinoa (Chenopodium quinoa Willd.) Genotypes Using AMMI Analysis ارزیابی سازگاری و پایداری عملکرد دانه ژنوتیپ‌های کینوا(.Chenopodium quinoa Willd) در کشت پاییزه با استفاده از تجزیه AMMI 453 472 129865 10.22092/spj.2023.362282.1308 FA محمود باقری استادیار، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران خالد میری استادیار، بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی بلوچستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایرانشهر، ایران. سیب گل خوشکام مربی، بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی جنوب استان کرمان، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، جیرفت، ایران. زینب عنافجه پژوهشگر، بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران. ساسان کشاورز پژوهشگر، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران. Journal Article 2022 10 28 This research was carried out to meet the need for development and introduction of new crops that can adapt to long periods of drought stress under changing climate. For this purpose the adaptability and seed yield stability of 10 autumn sown quinoa genotypes including; Red Carina, Titicaca, Giza1, Q12, Q18, Q21, Q22, Q26, Q29 and Q31 were studied using randomized complete block design with three replications in four location (Ahvaz, Iranshahr, Bushehr and Jiroft) in Iran in 2018-2019 and 2019-2020 cropping seasons. Seed of quinoa genotypes were sown in October 2017 and 2018 in Ahvaz and Jiroft, and in November 2017 and 2018 in Iranshahr and Bushehr. Genotypes with Q prefix have been received from Chile, cv. Titicaca from Denmark, cv. Giza1 from Egypt and cv. Red Carina from the Netherlands. Days to germination, days to flowering, days to physiological maturity, plant height, inflorescence length, stem diameter, seed yield, 1000-seed weight and seed saponin content were measured and recorded. Combined analysis of variance showed that effects of year, location and genotypes were significant (P ≤0.01) on all studied traits, except days to germination. Also, genotype × location interaction was significant (P ≤0.01) on all studied traits. Genotype Q12 (2350.2 kg ha-1) and Red Carina (1695 kg ha-1) had the highest and lowest mean seed yield, respectively. Jiroft (3147.5 kg ha-1) and Bushehr (1009 kg ha-1) had the highest and lowest mean seed yield, respectively. The results of AMMI analysis showed that Q18, Q22, TTKK and Q21 genotypes had the highest seed yield stability, respectively. Genotypes Q18 and Q22 had specific adaptation to Ahvaz, Iranshahr and Bushehr, and genotypes Q12, Q29 and Q26 showed specific adaptation to Jiroft. In conclusion, the results of this research showed that all studied quinoa genotypes were suitable for autumn sowing in target areas. با توجه به ضرورت معرفی و توسعه گیاهان جدید سازگار با دوره‏های تنش خشکی ناشی از تغییرات اقلیمی، این پژوهش با هدف ارزیابی سازگاری و پایداری ژنوتیپ‌های منتخب کینوا در مناطق کشت پاییزه انجام شد. ده ژنوتیپ کینوا شامل: ژنوتیپهایRed Carina, Titicaca, Giza1, Q12, Q18, Q21, Q22, Q26, Q29 و Q31 در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار و به مدت دو سال زراعی (98-1397و 99-1398) در چهار منطقه جیرفت (شهریور 1397 و 1398)، اهواز (مهر 1397 و 1398) و ایرانشهر و بوشهر (آبان 1397 و 1398) کشت شدند. ژنوتیپ‌های با پیشوند Q از کشور شیلی، رقم Titicaca از دانمارک، رقم Giza1 از مصر و رقم Red Carina از هلند دریافت شده‌اند. در طول اجرای پروژه صفات روز تا جوانه‌زنی، روز تا گلدهی، روز تا رسیدگی فیزیولوژیک، ارتفاع گیاه، طول گل-آذین، قطر ساقه، عملکرد دانه، وزن هزاردانه و میزان ساپونین دانه اندازه‏گیری شد. تجزیه واریانس داده ها نشان داد که اثر سال، مکان و ژنوتیپبر کلیه صفات مورد ارزیابی در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود. اثر متقابل این عوامل آزمایشی بر اکثر صفات مورد ارزیابی نیز در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود. ژنوتیپ Q12 با میانگین عملکرد دانه 2350/2 کیلوگرم در هکتار بیشترین و رقم Red Carina با میانگین عملکرد دانه 1695 کیلوگرم در هکتار کمترین عملکرد دانه را به خود اختصاص دادند. جیرفت با میانگین عملکرد دانه 3147/5کیلوگرم در هکتار و بوشهر با میانگین عملکرد دانه 1009 کیلوگرم در هکتار به ترتیب بالاترین و پایین ترین رتبه را در کشمت پاییزه کینوا داشتند. تجزیه پایداری عملکرد دانه نیز نشان داد که ژنوتیپ‌های Q18، Q22، TTKK و Q21 به ترتیب دارای پایدارترین علمکرد دانه بودند. ژنوتیپ‏های Q18 و Q22در اهواز، ایرانشهر و بوشهر سازگاری خصوصی داشتند و ژنوتیپ‏های Q12، Q29 و Q26 نیز در جیرفت سازگاری خصوصی بهتری را نشان دادند. بطورکلی ژنوتیپهای کینوا بررسی ‌شده در این پژوهش، برای کشت پاییزه مناسب بودند و می توان آنها را برای کشت پاییزه در مناطق هدف در دسترس کشاورزان قرار داد.

https://spj.areeo.ac.ir/article_129865_7b156b032e1821aea9a5262ed262173c.pdf

موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر نهال و بذر 1562-5494 38 4 2022 12 30 Effect of Rootstock on Leaf Nutrients Concentration and Yield of Two Pistachio (Pistachio vera L.) Cultivars Akbari and Barg Siah اثر پایه بر غلظت عناصر غذایی برگ و عملکرد دو رقم پسته (.Pistacia vera L) اکبری و برگ سیاه 473 496 129783 10.22092/spj.2023.362366.1310 FA عبدالحمید شرافتی مربی، بخش تحقیقات علوم زراعی-باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران. مهرنوش اسکندری تربقان پژوهشگر، بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران Journal Article 2022 11 01 Selection of suitable pistachio rootstock and compatible cultivar are the fundamentals for establishing a pistachio orchard. The aim of this research was to investigate the effect of Pistacia vera L. rootstocks on leaf nutrients concentration and yield of two pistachio cultivars. The rootstocks included; Akbari, Badami Sefid, Badami Zarand, Barg Siah, Kaleghochi, and Sarakhs, and two pistachio cultivars; Akbari and Barg Siah were evaluated as factorial split-plot arrangements in randomized complete block design with three replications in Feizabad pistachio research station in 2020-2021. Results showed that rootstock had significant (P<0.01) effect on the concentration of leaf nitrogen, calcium, magnesium, iron, zinc, copper and boron. Sarakhs rootstock caused the highest leaf copper concentration and the lowest boron concentration. Also, Akbari and Sarakhs rootstocks had the lowest Na: K ratio with 0.063 and 0.069, respectively. Badami Sefid rootstock had the highest Na: K ratio with 0.126. Akbari cultivar grafted on Barg Siah rootstock had the highest leaf boron concentration (337.8 mg kg-1), and cv. Akbari grafted on Sarakhs rootstock showed the lowest leaf boron concentration (221.2 mg kg-1). Sarakhs and Barg Siah rootstocks with 9.58 and 3.33 kg tree-1, respectively, had the highest and lowest effect on fresh yield. Furthermore, cv. Akbari grafted on Sarakhs rootstock had the highest number of flower buds on terminal shoot, and the highest fresh yield with 11.92 kg tree-1. In conclusion, cv. Akbari grafted on Sarakhs rootstock was identified as the most efficient rootstock-scion combination. انتخاب پایه مناسب و رقم پربازده از اصول اولیه احداث باغ پسته است. هدف از این پژوهش بررسی اثر پایههای متعلق بهگونه Pistacia vera L. بر غلظت عناصر غذایی در برگ و عملکرد دو رقم پسته بود. این پژوهش با استفاده از شش پایه پسته اکبری، بادامی سفید فیضآباد، بادامی زرند، برگسیاه، کلهقوچی و سرخس و دو رقم اکبری و برگسیاه به صورت طرح کرتهای خرد شده در قالب بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار و به مدت دو سال (1399 و 1400) در ایستگاه تحقیقات پسته خراسان رضوی اجرا شد. نتایج نشان داد که نوع پایه بر غلظت عناصر غذایی نیتروژن، کلسیم، منیزیم، آهن، روی، مس و بور در برگ در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود. پایه سرخس، موجب بیشترین غلظت مس و کمترین غلظت بور در برگ شد. همچنین پایههای اکبری و سرخس با 0/063و 0/069کمترین و پایه بادامی سفید فیضآباد با 0/126بیشترین نسبت سدیم به پتاسیم برگ را داشتند. ترکیب پیوندی پایه برگ سیاه و رقم اکبری، دارای بیشترین غلظت بور در برگ (337/8میلیگرم در کیلوگرم)، و رقم اکبری روی پایه سرخس، کمترین غلظت بور در برگ (221/2میلیگرم در کیلوگرم) بود. پایه سرخس و برگ سیاه با 9/58و 3/33 کیلوگرم در درخت بهترتیب بیشترین و کمترین تأثیر بر عملکرد پسته تر را داشتند. همچنین رقم اکبری روی پایه سرخس بیشترین تعداد جوانه گل در شاخه انتهایی را داشت و با 11/92 کیلوگرم دردرخت بیشترین عملکرد پسته تر را دارا بود. در مجموع رقم اکبری روی پایه سرخس دارای بیشترین کارایی ترکیب پایه- پیوندک بود.

https://spj.areeo.ac.ir/article_129783_02ece5545edecb2949ff622433cf78d3.pdf

موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر نهال و بذر 1562-5494 38 4 2022 12 30 Genotype × Plantlet Age Interaction for Yield and Yield Components of Potato Minitubers in Aeroponic System برهمکنش ژنوتیپ × سن گیاهچه برای عملکرد و اجزای عملکرد ریزغده‌های سیب‌زمینی در سامانه هواکشت 497 517 129964 10.22092/spj.2023.363224.1318 FA احمد موسی پور گرجی دانشیار، بخش تحقیقات سبزی و صیفی، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،کرج، ایران داود حسن‌پناه دانشیار، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اردبیل، ایران سمیرا بوژانی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر، اسلامشهر، ایران حمیدرضا عبدی پژوهشگر، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،کرج، ایران Journal Article 2022 10 30 To evaluate effect of genotype and plantlet age on the yield and yield components of potato minitubers, this study was conducted under aeroponic system conditions in Ardabil agricultural and natural resources research station and Behparvar Sabalan Ardabil Company in Aradbil in Iran. Four potato genotypes including; promising clones C-397097-2, C-397081-1, cv. Agria and cv. Caesar, and three plantlet ages including; 30, 40 and 50 days were experimented as factorial arrangements in completely randomized design with three replications. The results showed that tuberization and development of minitubers was delayed in the aeroponic system. The effect of plantlet age on yield and yield components was more pronounced than genotype. The effect of plantlet age was significant (P≤0.05) on all traits. Genotype × plantlet age interaction was significant for yield and yield components, except for single minituber weight. Clone C-397081-1 of 30-day plantlet age produced the highest minitubers plant-1 (57.3 minitubers plant-1). For cv. Caesar and clone C-397097-2 of 40 days plantlet age were the best and produced on average 55.57 and 53.54 minitubers plant-1, respectively. There was no significant difference between plantlet ages of 30 and 40 days for clone C-397097-2. The cv. Agria had the best response at the plantlet age of 40 days and had on average 45.7 minitubers plant-1. Clone C- 397081-1, C-397097-2, cv. Agria and cv. Caesar produced on average 1203, 1235, 1113 and 1223 m-2, respectively. Forward stepwise regression analysis showed that the mean single minituber weight and minituber weight plant-1 was important in the selection of potato genotype for production of large number of minitubers. The mean weight of single minituber and plant height were inversely related to minituber number. In conclusion, the maximum economic minituber production for each potato genotype was affected by the plantlets age. The plantlet age between 30 and 40 days was identified as suitable for transferring potato plantlets to areoponic system. به منظور بررسی اثر ژنوتیپ، سن گیاهچه و بر همکنش آنها بر عملکرد و اجزای عملکرد ریزغدههای تولیدی سیبزمینی در سامانه هواکشت، این پژوهش در سال 1393 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اردبیل و شرکت بهپرور سبلان اردبیل به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار انجام شد. کلونهای امیدبخش 2-397097 -Cو 1-397081- Cو دو رقم آگریا و Caesar به عنوان عامل اول و سه سن گیاهچه (30، 40 و 50 روزه) به عنوان عامل دوم درنظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که غدهزایی و رشد ریزغدهها در سامانه هواکشت با تاخیر همراه بود. اثر سن گیاهچه، در مقایسه با اثر ژنوتیپ، تاثیر بیشتر و معنی داری بر عملکرد و اجزای عملکرد ریزغده داشت. بررسی برهمکنش ژنوتیپ × سن گیاهچه نشان داد که واکنش ژنوتیپها برای عملکرد و اجزای عملکرد ریزغده، به استثنای میانگین وزن ریزغده، در سنین مختلف گیاهچه به طور معنیداری متفاوت بود. کلون 1-397081- Cبا سن گیاهچه 30 روزه بیشترین تعداد ریزغده در بوته (میانگین 57/3ریزغده در بوته) را تولید کرد. مناسبترین سن گیاهچه برای رقم Caesar و کلون 2-397097 C-جهت انتقال به محیط هواکشت 40 روزه بود که به ترتیب دارای میانگین 55/57 و 54/53 ریزغده در بوته بودند. برای کلون2-397097- C از نظر تعداد ریزغده در بوته بین سن گیاهچه 30 و 40 روزه تفاوت معنیداری وجود نداشت. رقم آگریا در سن گیاهچه 40 روزه با میانگین 45/7ریزغده در بوته بود. کلون های 1-39708-C-397097-2 ،C، و ارقام آگریا و Caesar به ترتیب 1203، 1235، 1113 و 1223 ریزغده در متر مربع داشتند. تجزیه رگرسیون گام به گام پیشرونده نشان داد که میانگین وزن ریزغده و وزن ریزغده در بوته در انتخاب ژنوتیپ مناسب برای تولید تعداد ریزغده بالا از اهمیت ویژهای برخوردار بود. اثر میانگین وزن ریزغده و ارتفاع بوته برروی تعداد ریزغده در بوته منفی بود. نتایج این پژوهش نشان داد که تولید ریزغده برای ژنوتیپ های سیب زمینی مورد مطالعه بیشتر تحت تاثیر سن گیاهچه بود. سن گیاهچه سیبزمینی بین 30 الی 40 روزه برای انتقال به سامانه هواکشت مناسب تعیین شد.

https://spj.areeo.ac.ir/article_129964_612404978188af2dfd76dc4aa3103cac.pdf