موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذرنهال و بذر1562-549422420061122Investigation on Genetic Variation of Sour Cherry (Prunus cerasus L.) Populations for Selection of Dwarf Genotypes Using Morphological Charactersبررسی تنوع ژنتیکی توده های جمع آوری شده آلبالو (.Prunus cerasus L) به منظور گزینش ژنوتیپ های پاکوتاه با استفاده از خصوصیات مرفولوژیک41742811069510.22092/spij.2017.110695FAابراهیمگنجی مقدمعلیمختاریانمجیدرضاکیانیJournal Article20170621Prunus cerasus L. is one of the principal rootstocks used for sweet and sour cherries in Iran and world widely. This study was conducted at Khorasan Agricultural and Natural Resources Research Center to investigate the genetic variability in sour cherry populations collected from three provinces of Iran, and identification of sour cherry dwarf genotypes for cherries. Morphological characters of ten sour cherry populations were studied. One-way analysis of variance, performed for determination of genetic diversity of different regions populations indicated significant differences for most traits. Factor analysis detected four factors. In the first factor, crown height, size index, crown width, trunk cross sectional area, stone weight and crown volume had highest factor loading. Internode length was the second most important factor. In the third factor, leaf area and in the fourth factor, bark to wood ratio and first branching were important. These factors contained 81.49 percent of total variance. Correlation coefficients showed significant correlation between tree vigor, crown width, crown volume, size index, trunk cross sectional area, internode length, stone weight and bark to wood ratio. Sour cherry seedlings showed high variability in vigor. Based on the size index, sour cherry seedlings were classified into four groups of very dwarf, dwarf, semi dwarf and standard.در ایران و بسیاری از کشورها معمولا از آلبالو(.Prunus cerasus L) برای پایه گیلاس استفاده می شود. این پژوهش با هدف بررسی تنوع ژنتیکی آلبالو و شناسایی ژنوتیپ های پا کوتاه به منظور اصلاح پایه های گیلاس در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان اجرا شد. در این تحقیق ده توده جمع آوری شده آلبالو از مناطق مختلف سه استان کشور با اندازه گیری خصوصیات مرفولوژیک مورد ارزیابی قرارگرفتند. تجزیه واریانس یک طرفه برای تعیین تنوع مناطق مختلف انجام شد. نتایج تجزیه واریانس و مقایسه میانگین ها نشان داد که بین مناطق از نظر بسیاری از صفات تفاوت معنی دار وجود دارد. تجزیه به عامل ها نشان داد که قسمت عمده واریانس ارتفاع، شاخص اندازه، عرض تاج، سطح مقطع تنه، قطر تنه، وزن هسته و حجم تاج توسط عامل اول، طول میانگره توسط عامل دوم، سطح برگ توسط عامل سوم و نسبت پوست به چوب و ارتفاع اولین شاخه بر روی تنه توسط عامل چهارم توجیه می گردند. چهار عامل 49/81 درصد از واریانس کل را تبیین می کردند. بررسی ضرایب همبستگی نشان داد که شاخص اندازه، حجم تاج، قطر تنه، سطح مقطع تنه، عرض تاج، طول میانگره، نسبت پوست به چوب و وزن هسته با ارتفاع درخت همبستگی معنی داری داشته و در بین صفات مورد بررسی در دانهال های آلبالو تنها ارتفاع شاخه دهی همبستگی معنی داری نداشت. نتایج همچنین نشان داد که دانهال های آلبالو از نظر قدرت رشد با یکدیگر متفاوت می باشند. بدین منظور براساس شاخص اندازه به چهارکلاس بسیار پاکوتاه، پاکوتاه، نیمه پاکوتاه و پابلند گروه بندی گردیدند.https://spj.areeo.ac.ir/article_110695_0d8285a11cd14dd177dcf9cdac17d30d.pdfموسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذرنهال و بذر1562-549422420061122Reactions of some Dryland Barley Advanced Lines to Powdery Mildew (Blumeria graminis f.sp. hordei Em. Marchal)واکنش لاین های پیشرفته جو دیم نسبت به بیماری سفیدک پودری با عامل Blumeria graminis f.sp. hordei Em. Marchal43144111069610.22092/spij.2017.110696FAمهرانپاتپورمحمدعلیدهقانفرزادافشاریJournal Article20170621Forty four dryland barley advanced lines were tested at adult plant and seedling stages to determine their responses to barley powdery mildew in two locations, Karaj and Gorgan, in a RCDB design with three replications for two years 2001-2003. Field responses of the lines were assessed by Saari and Prescott method. For greenhouse experiment, isolates of barley powdery mildew collected from Karaj and Gorgan were transferred to the greenhouse. After multiplication of each isolate, the lines were inoculated with them separately. Seedling infection types were recorded based on Mains, and Dietz. The results showed that at adult plant stage in Gorgan, four lines were resistant and in Karaj, six lines were immune and four lines were resistant. The most susceptible line was T-2 (2R)//Lignee131/Arabi Abiad. Lines ICB-111028, ICB-111838, Obruk-86, Wieselburger/Ahor, Alpha//Sul/Nacta/3/80-5001 ICB, ICB1, ICB-100974/Acton and 4679/105//Yea132TH/3/Tipper showed resistance response in both locations. At seedling stage in the greenhouse, with Karaj isolate, only two lines were resistant and the remainings were susceptible. With Gorgan isolate, 15 lines were resistant, and 29 lines were susceptible. At seedling stage, only line Wieselburger/Ahor was resistant to isolates of both locations.به منظور بررسی و تایید مقاومت لاین های پیشرفته جو دیم نسبت به بیماری سفیدک پودری،44 لاین پیشرفته و کاندید برای معرفی در سال های زراعی 1382-1380 در دو منطقه کرج و گرگان برای دو سال در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار کاشته و در مرحله گیاه کامل بر اساس روش ســاری و پرســکات ارزیابی شدند. در آزمایش گلخانه ای در مرحله گیاهچه ای، ابتدا جدایه های عامل بیماری از مناطق مذکور جمع آوری و به گلخانه منتقل شدند. پس از تکثیر آن ها، لاین های مورد بررسی مایه زنی و بر اساس روش مینتز و دیتز ارزیابی شـدنـد. نتـایـج حاصـل نشــان داد کـه در مرحله گیـاه کامل در گرگان چهار لاین دارای واکنش مقاومت و در کرج شش لاین مصون و چهار لاین مقاوم بودند. حساس ترین لایـن T-2(2R)//Lignee131/Arabi Abiad بود، ولی هیچ یک از لاین ها در دو منطقه مصون نبودند. لاین هایIcb-111028 ،ICB-111838 ، Obruk-86، Wieselburger/Ahor،Alpha//Sul/Nacta/3/80-5001 ICB، ICB1، ICB-100974/Acton، و 4679/105//Yea132TH/3/Tipper به ترتیب در هر دو منطقه دارای واکنش مقاومت بودند. در مرحله گیاهچه ای در گلخانه، نسبت به جدایه های کرج، دو لاین مقاوم و 42 لاین حساس، و نسبت به جدایه های گرگان، 15 لاین مقاوم و 29 لاین حساس ارزیابی شدند. در این مرحله لاین Wieselburger/Ahor نسبت به جدایه های هر دو منطقه مقاوم بود.https://spj.areeo.ac.ir/article_110696_7094c0102cd933742783e6777f071113.pdfموسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذرنهال و بذر1562-549422420061122Investigation of Fragrance Locus in some Aromatic Rice Cultivarsبررسی لوکوس تنظیم کننده عطر در برخی ارقام معطر برنج44345311069710.22092/spij.2017.110697FAمحمدرهنماییانقربان علینعمت زادهسیدکمالکاظمی تبارJournal Article20170621The fragrance and flavour is substantially important in rice commerce. Thereby, it is rational to consider the different aspects of this trait attentively. Hence, an investigation was conducted to study the allelic status of fragrance locus in aromatic rice cultivars Sang-tarom, Basmati 370 and Della. The F2 populations of three crosses among these cultivars were molecularly tested by random amplified polymorphic DNA marker OPAG-08 that is closely linked to rice fragrance gene and in PCR amplifies the 800 bp amplicon in aromatic cultivars, to study the inheritance of fragrance in F2 populations. Based on molecular results, the 800 bp amplicon was produced in 75% of F2 offspring suggesting that at least one identical allele exists in parental cultivars. In the other hand, the amplicon was not produced in the rest of F 2 offspring that reveals the presence of different allele(s) in that locus in parental cultivars. Therefore, regarding the segregation in F2 population, it seems that fragrance locus in these cultivars is controlled by different alleles leading to segregation in their F2 populations.عطر و طعم اهمیتی قابل ملاحظه در تجارت برنج دارد، از این رو منطقی است که جوانب مختلف این صفت به دقت مطالعه شود. براین اساس، تحقیقی جهت بررسی وضعیت آللی لوکوس تنظیم کننده عطر، در ارقام معطر سنگ طارم، باسماتی 370 و دلا انجام شد. در این مطالعه نتایج نسل دوم سه تلاقی بین ارقام فوق با نشانگر مولکولی رپید OPAG-08 که پیوستگی قابل ملاحظه ای با ژن تنظیم کننده عطر در برنج دارد و در پی سی آر ارقام معطر یک قطعه 800 جفت بازی تولید می کند، مورد آزمون مولکولی قرار گرفتند تا چگونگی توارث عطر در نتاج حاصل از تلاقی ها بررسی گردد. براساس نتایج مولکولی، قطعه 800 جفت بازی در 75 درصد از نتاج مورد نظر تولید شد که بیانگر وجود حداقل یک آلل مشترک در والدین است. از سویی دیگر، این قطعه در دیگر نتاج تولید نشد که می تواند دال بر وجود آلل (های) متفاوت در لوکوس مورد نظر در ارقام والدینی باشد. بنابراین، با توجه به تفرق در نتاج F2 ، به نظر می رسد لوکوس تنظیم کننده عطر در این ارقام توسط آلل های متفاوتی تنظیم می شود که نتیجه آن ایجاد چندشکلی در افراد F2 تلاقی های آنها است.https://spj.areeo.ac.ir/article_110697_55aeb3bd5566d9d3b4a50fbec85778da.pdfموسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذرنهال و بذر1562-549422420061122Reactions of some Wheat Advanced Lines and Commercial Cultivars to Common Fungal Diseases in Fars Provinceواکنش تعدادی ارقام تجاری و لاین های امیدبخش گندم نسبت به عوامل بیماریزای مهم قارچی در استان فارس45547211069810.22092/spij.2017.110698FAبهراممنصوریساسانرجاییJournal Article20170621During 2001-2003,the reactions of 23 wheat advanced lines and commercial cultivars were evaluated in the field trials against important fungal diseases, yellow rust (Puccinia striiformis), septoria leaf blotch, (Septoria tritici) and common crown and root rot (Bipolaris sorokiniana and Fusarium culmorum). Results indicated that lines M-78-1, M78-12, M-78-13, M-78-14, M-78-19 and cv. Shiraz were moderately resistant and lines M-78-5, M-78-6, M-78-15, M-78-17 and cvs. Darab 2 and Roshan were moderately susceptible to yellow rust. The rest were susceptible. These scores were different from those previously recorded for these lines and cultivars. These changes seem to be due to the appearance of the new race, 166E134A+. In case of septoria leaf blotch, most genotypes were susceptible except line M-78-6 which was moderately susceptible. In a field trial, this line produced the highest yield and 1000 kernel weight under high incidence of both diseases. This is a good point for recommending M-78-6 for planting in highly infested area. All cultivars except M-78-1 were highly susceptible to common root rot pathogens.طی دو سال زراعی 1382-1380، واکنش 23 رقم تجاری و امیدبخش گندم نسبت به مهم ترین بیماری های قارچی رایج در استان فارس شامل سپتوریای برگی، زنگ زرد، و پوسیدگی معمولی ریشه و طوقه گندم مورد ارزیابی قرارگرفت. در ارتباط با زنگ زرد، اسپورپاشی با مخلوط یوریدیوسپورهای جمع آوری شده از استان شامل نژاد جدید 166E134A+ باعث شد که ارقام و لاین ها درجاتی از حساسیت را نشان دهند. لاین های M-78-1 ، M-78-12 ، M-78-13 ، M-78-14 و M-78-19 و رقم شیراز نیمه مقاوم، لاین های M-78-5 ،M-78-6 ،M-75-15 ، M-78-17 و ارقام داراب 2 و روشن نیمه حساس و بقیه حساس بودند. در ارزیابی نسبت به بیماری سپتوریای برگی، تنها لاین M-78-6 نیمه حساس تشخیص داده شد. از نقطه نظر واکنش به عوامل پوسیدگی معمولی ریشه و طوقه گندم تنها لاین M-78-1 حالت تحمل را از خود نشان داد و بقیه ارقام و لاین های حساس بودند. در سال سوم، عملکرد تعدادی از ارقام نیمه مقاوم و نیمه حساس به زنگ زرد و نیمه حساس و حساس به بیماری سپتوریای برگی پس از ایجاد آلودگی، با اجرای طرحی در قالب Split-plot مورد بررسی قرار گرفت. مقایسه میانگین ها نشان داد که وقوع بیماری باعث شده که مابین ارقام و لاین های اختلاف معنی داری در سطح 1% به وجود آید. نتایج دلالت بر این امر داشت که بیماری های برگی باعث کاهش محصول و وزن هزار دانه با هر گونه واکنشی گردیده، اما مقدار آن در ارقام نیمه مقاوم به مراتب کمتر بود. از نظر زنگ زرد سه لاین امیدبخشM-78-1 ،M-78-13 و M-78-6 کمترین میزان کاهش وزن هزار دانه را داشتند. از نظر سپتوریای برگی لاین نیمه حساس M-78-6 کمترین میزان کاهش محصول و وزن هزار دانه را نشان داد. با توجه به هر دو بیماری، لاین امیدبخش M-78-6 مناسب برای مطالعات بعدی و توصیه برای کاشت در منطقه تشخیص داده شد.https://spj.areeo.ac.ir/article_110698_2666e11b3d05eacaa0b91b7bd914b935.pdfموسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذرنهال و بذر1562-549422420061122Effects of Planting Date, Plant Density and Nitrogen Fertilizer on Yield of Cauliflower as Second Crop After Rice in Mazandaranاثر تاریخ کاشت، تراکم بوته و کود نیتروژن بر عملکرد کلم گل به عنوان محصول دوم پس از برداشت برنج در مازندران47348711069910.22092/spij.2017.110699FAناهیدآملیعبدالکریمکاشیولی الهرامئهJournal Article20170621For better better use of paddy lands in Mazandaran province, this study was carried out to determine the best planting date, plant density and nitrogen fertilizer levels for high yield in cauliflower cv. Snow crown. The experiment was conducted in a spilt-plot factorial design with three replications at Dashtenaz Agricultural Research Station in Sari for two years (2003-2004). The main plots were three planting dates, 5 Sep., 20 Sep. and 5 Oct., subplots three plant row distances, 50, 60 and 70 cm and three levels of nitrogen fertilizer 0, 92 and 138 kgha-1. Analysis of variance revealed significant differences among main factor, sub factors and also their interactions at 1%probability level.The highest yield (40 tha-1) was produced in treatment with planting date of 5 Sep., plant density of 60 cm (55000 plants per hectar) and application of 90 kgha-1 nitrogen. Increase in plant number per hectare by reducing plant row distances from 70 to 60 cm increased the total yield. Significant positive correlation was observed (r = 0.842) between curd diameter and fresh leaves weight. Significant positive correlations were also observed between yield and curd diameter (r = 0.580) and leaf dry weight (r = 0.545). The results of stepwise regression analysis revealed that curd diameter and leaf dry weight were the most important factors affected the yield. Accomulated nitrate did not show any significant correlation with yield and its amoumt in different treatments were acceptable.به منظوراستفاده بهینه از اراضی شالیزاری در استان مازندران، این بررسی با هدف دستیابی به مناسب ترین تاریخ کاشـت و تراکم بوته و استــفاده مطـلوب از کود نیتروژن در عمـلکرد کلم گل رقم Snow crown در قالب آزمایش اسپلیت پلات فاکتوریل با 27 تیمار در سه تکرار در ایستگاه تحقیقات زراعی دشت ناز ساری طی دو سال 1381 و 1382 انجام شد. در این بررسی کرت های اصلی شامل سه تاریخ کاشت (15 شهریور، 30 شهریـور و 14 مهـر)، کرت های فرعی شامل سه فاصـله ردیف (50، 60 و70 سانتی متر با فاصله بوته 30 سانتی متر) و مقادیر نیتروژن خالص در سه سطح (0، 92 و 138 کیلوگرم در هکتار) بود. نتایج تجزیه واریانس مبین معنی دار بودن اثر کلیه عامل ها و اثر متقابل آن ها بر عملکرد در سطح 1 درصد بود. نتایج نشان داد که تیمار تاریخ کاشت 15 شهریور، فاصله ردیف 60 سانتی متر و فاصله بوته30 سانتی متر، یعنی تراکم 55000 بوته در هکتار با مصرف نیتروژن به میزان 92 کیلوگرم در هکتار با متوسط عملکرد 40 تن در هکتار بیشترین محصول را داشت. افزایش تعداد بوته در هکتار با کاهش فاصله خطوط از 70 به 60 سانتی متر سبب افزایش عملکرد شد. در ماتریس همبستگی صفات، قطرکلم (کورد) همبستگی مثبت و معنی داری (r = 0.842) با وزن تر برگ داشت. قطر کورد و وزن خشک برگ به ترتیب با ضریب همبستگی r = 0.58 و r = 0.545 از همبستگی مثبت و معنی داری با عملکرد برخوردار بودند. نتایج رگرسیون گام به گام نیز موید آن بود که قطر کورد و وزن خشک برگ بیشترین توجیه را در عملکرد کلم گل داشته اند. میزان نیترات با عملکرد همبستگی معنی داری نداشت و میزان تجمع نیترات در کلیه تیمارها قابل قبول و در حد مجاز بود.https://spj.areeo.ac.ir/article_110699_38957cfd7cfbb53e96ff844640d535bd.pdfموسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذرنهال و بذر1562-549422420061122Inheritance of Resistance to Stripe Rust (Puccinia striiformis f. sp. tritici) in some Cultivars and Promising Lines of Wheatوراثت مقاومت به عامل بیماری زنگ زرد (Puccinia striiformis f. sp. tritici) در تعدادی از ارقام و لاین های امیدبخش گندم48950111070010.22092/spij.2017.110700FAفرزادافشاریJournal Article20170621Yellow rust is an important disease of wheat in Iran. The use of resistant cultivars is the most effective, economic and environmentally safe method to control the disease. The main objective of this study was to gain a better genetic understanding of resistance to yellow rust in ten Iranian wheat cultivars and promising lines including Chamran, Marvdasht, Shirodi, Pishtaz, Shiraz, Dez, N-75-16, N-75-15, C-78-7 and C-78-18, which were crossed with the susceptible parent Avocet"S" . Pathotype 134E134A+ with virulence on Yr2, Yr6, Yr7, Yr9 and YrA genes were used in this study. F2 populations and F3 families were studied in the green house (seedling stage) and field (adult plant stage) where they were exposed to artificial inoculation of yellow rust. F2 populations were classified into resistant and susceptible classes. F3 families were classified into three classes: homozygous resistant, segregating and homozygous susceptible. The number of genes involved was then estimated from the frequencies of families classified in each class. The results of F2 and F3 from the crosses Chamran/ Avocet "S" and N-75-16/ Avocet"S" suggested one seedling gene for each one. Crosses between Marvdasht, Shirodi, Pishtaz, Shiraz and Dez with Avocet "S" were segregated for two independent dominant genes, one as seedling resistance and the second as adult plant resistance gene. The F3 families in cross C-78-7 with Avocet"S" were segregated for two genes effective in adult plant stage. The results from the cross C-78-18/ Avocet"S" suggested two complementary dominant genes in adult plant stage, and the Cross N-75-15/Avocet"S" segregated for three dominant genes.بیماری زنگ زرد یکی از بیماری های مهم گندم در ایران است. در این تحقیق وراثت مقاومت به بیماری زنگ زرد در شش رقم گندم نان شامل چمران، مرودشت، شیرودی، دز، پیشتاز و شیراز و چهار لاین پیشرفته N-75-15 ،C-78-7 ، C-78-18 و N-75-16 که با رقم حساس Avocet "S" تلاقی یافتند مورد بررسی قرار گرفت. گیاهان نسلF1 ، F2 و بذرهای نسل F3 به شکل تک بوته برداشت شدند. در سال های زراعی 83-1382 و 84-1383 در شرایط مزرعه و گلخانه کرج با استفاده از پاتوتایپ 134E134A+ واکنش بوته های F2 و فامیل های F3 ارزیابی شدند. نتایج حاصل نشان داد که یک ژن مقاومت غالب موثر در مرحله گیاهچه ای به نژاد 134E134A+ بیماری زنگ زرد در رقم چمران و لاین N-75-16 وجود دارد. در ارقام مرودشت، شیرودی، پیشتاز، شیراز و دز حضور دو ژن در هر رقم که یک ژن مربوط به مرحله گیاهچه ای و ژن دوم از ژن های مرحله گیاه کامل هستند، تعیین شد. دو لاین C-78-7 و C-78-18 که در مرحله گیاهچه ای حساس و در نتیجه فاقد ژن موثر مرحله گیاهچه ای بودند، در مرحله گیاه کامل با توجه به نسبت های ژنتیکی به دست آمده، برای هر یک دو ژن مقاومت مرحله گیاه کامل مشخص شد. لاین N-75-15 دارای سه ژن مقاومت به نژاد عامل بیماری زنگ زرد بود که به ترتیب یک ژن موثر در مرحله گیاهچه ای و دو ژن موثر در مرحله گیاه کامل بودند.https://spj.areeo.ac.ir/article_110700_deb2dd4775d541f26fc3c6ac56e2175b.pdfموسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذرنهال و بذر1562-549422420061122Reaction of Ten Commercial Potato Cultivars to Wireworms and Influence of Type and Amount of Tuber's Sugars on Infestation Rateواکنش ده رقم تجاری سیب زمینی به کرم های مفتولی و اثر نوع و میزان قندهای موجود در غده ها بر درصد آلودگی50351211070110.22092/spij.2017.110701FAمحمدرضاباقریمحمدرضانعمت الهیJournal Article20170621During 2001-2003, in an experiment, ten commercial potato cultivars Diamond, Aula, Agria, Concord, Marfona, Ajax, Desire, Santana, Picasso and Kozima were planted in a randomized complete block design with three replications. The experiment was conducted in a wireworm infested field, in Shahr-e-Kord region. Wireworm specimens in this region were collected by pheromone traps and determined. Common cultural practices, without insecticide use, were applied during the experiment. At harvest time, percentage of wireworm infested tubers were determined by counting number of tubers with more than 2mm feeding holes. Ten medium sized unattacked tubers were also randomly selected and amount of sucrose, glucose and fructose were assessed in them using HPLC. Data were analyzed and means were compared using Duncan’s test. Linear correlation were observed between infestation percentage and amount of different sugars, as well as sugar sum. Results showed significant differences among cultivars for infestation percentage, as well as for amount of glucose and fructose and sugar sum, at levels of 0.01, 0.05, 0.01 and 0.05, respectively. Ajax and Agria, having the highest and lowest infestation percentages, showed significant difference with other cultivars and arranged in separate groups. Comparison of cultivars for sugar showed that these two cultivars had the highest and lowest amount of each sugar and sugar sum. For sucrose, no significant difference was found among cultivars, while for glucose and fructose Ajax and Agria significantly differed from other cultivars and arranged, in separate groups. Correlation coefficients between infestation percentage and amount of sucrose,glucose, fructose and sugar sum were significant at levels of 0.05, 0.01, 0.01 and 0.01, respectively. It seems that sugar amount of tubers influences percentage of infestation, and effects of glucose and fructose are greater than sucrose.در تحقیقی که طی سال های 1379-1381 در منطقه شهرکرد انجام شد، تعداد ده رقم تجاری سیب زمینی شامل دیاموند، آئولا، آگریا، کنکورد، مارفونا، آژاکس، دزیره، سانتانا، پیکاسو و کوزیما در قالب یک طرح بلوک های کامل تصادفی، در سه تکرار در یک قطعه زمین آلوده به کرم های مفتولی کاشته شد. گونه های موجود در منطقه توسط تله های فرمونی جمع آوری و شناسایی شد. در زمان برداشت درصد آلودگی غده ها به کرم های مفتولی در دو خط وسط هر تیمار تعیین شد. از هر تیمار تعداد ده غده غیر آلوده متوسط به صورت تصادفی انتخاب و میزان قندهای گلوکز، فروکتوز و ساکاروز آن ها به روش HPLC اندازه گیری شد. داده ها تجزیه مرکب شده و میانگین ها با آزمون دانکن مقایسه گردید. همبستگی خطی بین درصد آلودگی با میزان قندهای موجود در غده ها و مجموع آن ها به تفکیک محاسبه شد. نتایج حاصل نشان داد که بین ارقام از نظر درصد آلودگی و میزان قندهای گلوکز، فروکتوز و مجموع قندها به ترتیب در سطوح یک، پنج، یک و پنج درصد اختلاف معنی دار وجود دارد. ارقام آژاکس و آگریا به ترتیب با کسب حداکثر و حداقل درصد آلودگی در گروه های جداگانه قرار گرفته و با سایر ارقام اختلاف معنی دار داشتند. مقایسه ارقام از نظر میزان قند نشان داد که این دو رقم به ترتیب حایز حداکثر و حداقل هر سه نوع قند و مجموع آن ها بودند. با این توضیح که از نظر میزان ساکاروز بین ارقام اختلاف معنی دار وجود نداشت، در حالی که از نظر گلوکز، فروکتوز و مجموع قندها این ارقام با سایر ارقام اختلاف معنی دار نشان دادند و در گروه های جداگانه قرار گرفتند. ضریب همبستگی خطی بین درصد آلودگی غده ها و میزان قندهای مختلف و مجموع آن ها در سطح یک درصد معنی دار بود. به نظر می رسد که میزان قند موجود درغده ها بر درصد آلودگی آن ها به کرم های مفتولی موثر باشد.https://spj.areeo.ac.ir/article_110701_c43f5104417a61bdac5a35a9aa6c0eb7.pdfموسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذرنهال و بذر1562-549422420061122Study of Root Growth, Biological Yield and Grain Yield of Wheat Genotypes Under Waterlogging Stress During Different Growth Stagesبررسی رشد ریشه، عملکرد بیولوژیک و عملکرد دانه در ژنوتیپ های گندم در شرایط تنش غرقابی در مراحل مختلف رشد51352711070210.22092/spij.2017.110702FAمحمداقبالقبادیحبیب الهنادیانعبدالمهدیبخشندهقدرت الهفتحیمحمدحسینقرینهمختارقبادیJournal Article20170621In order to study the effects of different waterlogging duration in growth stages ZGS11, ZGS13 and ZGS31 on root and shoot growth of three wheat genotypes Chamran, Vee/Nac and Yavaros, a pot experiment was carried out in the Ramin Agricultural and Natural Resources University in 2004. The experiment was a factorial according to a Randomized Complete Block Design with three replications. Study of root dry weight and root elongation trend showed different responses among genotypes, start of waterlogging periods and different waterlogging levels, as short period of waterlogging (10 days), had unrecoverable effects on the growth. Analysis of variance of root dry weight and root length at the anthesis and physiological maturity stages indicated significant different among all of treatments levels. Vee/Nac genotype was found superior with respect of root dry weight and root length to other genotypes. ZGS11 and ZGS31, had the highest and the lowest responses to waterlogging, respectively. Duration of 10, 20 and 30 days waterlogging at anthesis stage decreased 37.75, 44.31 and 54.01% of root dry weight, and 25.85, 47.02 and 58.88% of root length compared to control, respectively. Investigation of the root anatomy of wheat genotypes under waterlogging stress showed formation of cortical root aerenchyma as a waterlogging-resistantce mechanism.به منظور بررسی اثر مدت های مختلف غرقابی (صفر، 10، 20 و30 روز) در سه مرحله رشدی، ZGS11، ZGS13 و ZGS31، بر روند رشد ریشه و عملکرد بیولوژیک و دانه سه ژنوتیپ گندم (چمران، ویریناک و یاواروس) آزمایشی به صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در سال زراعی 83-1382 در گلخانه پژوهشی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین، به صورت گلدانی اجرا شد. نتایج حاصل از بررسی روند رشد طولی و وزن خشک ریشه نشان داد که بین ژنوتیپ ها، مراحل شروع دوره غرقابی و سطوح مختلف غرقابی، واکنش های متفاوتی دیده شد، به گونه ای که حتی دوره غرقابی 10 روزه در هر مرحله از رشد که اتفاق بیفتد، گیاه به هیچ وجه نمی تواند خسارت وارده را جبران کند. نتایج حاصل از تجزیه واریانس میانگین های طول و وزن خشک ریشه در مرحله گرده افشانی و مرحله رسیدن فیزیولوژیکی، اختلاف معنی دار بین سطوح تمام تیمارها را نشان داد. بیشترین مقدار ماده خشک و طول ریشه را ژنوتیپ ویریناک و کمترین مقدار را ژنوتیپ یاواروس به خود اختصاص داد. از نظر شروع دوره غرقابی، مرحله ZGS11 بیشترین حساسیت وZGS31 کمترین حساسیت را نشان داد. بین سطوح مختلف غرقابی نیز اختلاف معنی دار مشاهده شد، به نحوی که در مرحله گرده افشانی، ماده خشک ریشه در 10، 20 و 30 روز غرقابی نسبت به شاهد به ترتیب 75/37، 31/44 و 01/54 درصد و برای طول ریشه به ترتیب 85/25، 02/47 و 88/58 درصد کاهش داشتند. بررسی آناتومیکی ریشه ژنوتیپ های گندم مورد بررسی نشان داد که در شرایط غرقابی، آئرانشیم به عنوان یکی از مهم ترین مکانیسم های تحمل تشکیل گردید.https://spj.areeo.ac.ir/article_110702_6702fa4fe3ea1f242c7f932ae24ddbe3.pdfموسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذرنهال و بذر1562-549422420061122Reactions of Six Spring and Winter Types of Canola Cultivars to Slerotinia sclerotiorum (Lib) de Bary, the Causal Agent of Sclerotinia Stem Rot Disease, at Seedling Stage in Greenhouseعکس العمل شش رقم بهاره و زمستانه کلزا در مرحله گیاهچه نسبت به بیماری پوسیدگی اسکلروتینیایی ساقه, Sclerotinia sclerotiorum (Lib) de Bary در گلخانه52954111070310.22092/spij.2017.110703FAمهوشبهروزینJournal Article20170621Sclerotinia stem rot caused by Sclerotinia sclerotiorum is one of the most important diseases of canola in Iran and other countries. It is more distributed in north part of Iran (Golestan and Mazandaran Provinces). The reactions of four spring and two winter types of canola cultivars Sarigol, Hayola, Quantum and RGS003 (spring type)and Okapi and Talaieh (winter type) to three isolates of S.sclerotiorum, SS1Go (isolated from RGS003, Araghi Mahalleh Research Station, Golestan Province), SS2Sari (isolated from Hayola, Gharakil Research Station, Mazandaran Province) and SS3Cal (isolated from Hayola, Calale, Golestan Province), were evaluated in greenhouse conditions. Two experiment, were carried out in randomized complete block design with three replications by either wounding or non-wounding inoculation methods.Each experiment was repeated three times. Reactions were recorded as the length of the lesions five days after inoculation. Analysis of variance was applied using a factorial design for each type of inoculation separately. There were significant (P < 0.01) differences in resistance to sclerotinia stem rot among cultivars. Isolates were different in virulence and SS1Go was more virulent than the other two isolates. Winter type cultivars Okapi and Talaieh, showed more tolerance to disease, and among spring type cultivars, Sarigol was more susceptible.Wounding inoculation time was effective on lesion development and disease improvement.در این بررسی عکس العمل چهار رقم کلزای تیپ بهاره به نام های ساری گل،RGS003 ، Quantum و Hayola و دو رقم تیپ زمستانه به نام های Okapi و طلایه در برابر سه جدایه S. sclerotiorum به نام های SS1Go (جدا شده از رقم RGS003، ایستگاه عراقی محله گرگان)، SS2Sari (جدا شده از رقم Hayola، ایستگاه قراخیل مازندران) و SS3Cal (جدا شده از رقم Hayola،کلاله استان گلستان) در سال زراعی 1384 با استفاده از روش مایه زنی دمبرگ با قرص های میسلیومی جدایه های فوق در شرایط گلخانه در دو گروه آزمایشی (با ایجاد زخم و بدون ایجاد زخم) مورد ارزیابی قرار گرفت. آزمایش به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی با 18 تیمار و سه تکرار انجام شد. هر آزمایش سه مرتبه به فاصله یک ماه از یکدیگر تکرار گردید. برای هر یک از حالات ایجاد زخم و بدون زخم ارقام، جدایه ها و عوامل یک آزمایش فاکتوریل در نظر گرفته شدند و به طور جداگانه (تیمار با زخم و بدون زخم) مورد تجزیه آماری قرار گرفتند. نتایج نشان داد که ارقام از نظر مقاومت به بیمارگر و همین طور جدایه ها از نظر قدرت بیماریزایی اختلاف معنی داری در سطح 1% دارند. اثر متقابل بین ژنوتیپ و جدایه نیز معنی دار بود. از بین جدایه ها، جدایه SS1Go از نظر قدرت بیماریزایی و از بین ارقام دو رقم زمستانه Okapi و طلایه از نظر تحمل به بیماری با داشتن اختلاف معنی دار در سطح 1% در گروه جداگانه قرار گرفتند. ایجاد زخم در موقع مایه زنی در توسعه لکه های بیماری موثرتر بود و عکس العمل ارقام به عامل بیماری از یک روند مشابهی تبعیت می کرد.https://spj.areeo.ac.ir/article_110703_37bfcf51533f169f0d2ed423cda46119.pdfموسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذرنهال و بذر1562-549422420061122Effect of Plant Density on Grain Yield of Wheat Genotypes with Different Tillering Capacity in Dryland Conditionsتاثیر تراکم بوته بر عملکرد دانه ژنوتیپ های گندم با قدرت پنجه زنی متفاوت در شرایط دیم54355411070410.22092/spij.2017.110704FAبهمنعبدالرحمانیولیفیضی اصلJournal Article20170621In order to evaluate the effect of density on tillering capacity of wheat genotypes, this experiment was conducted with factorial design based on RCBD in three replications and two years in Maragheh Dryland Agriculture Research Station. The treatments were four seed rates 250, 350, 450 and 550 seed/m2 and six advanced wheat genotypes: V1=Azar2, V2=10 Ghazaghestan 98-99 and V3=Kiraj/87-zhong291 with high, medium and low tillering capacity, respectively and V4=885K1.1//1D13. 1/MLT/3/YE2453, V5=Gun91/Karl andV6=Fenkang15/sefid with low, medium and high thousand kernel weight (TKW), respectively. Combined analysis of results showed that genotype effect was significant for plant height, green cover percentage at flowering stage, spike length, seeds/ spike, TKW, days to maturity, productivity degree, biological yield, grain yield (p < %1) and on total tiller number, number of fertile tillers, days to flowering (p < %5). Seed rate effect was significant on green cover percentage at flowering stage, spike length, spikes/m2, seeds/ spike, days to flowering, days to maturity, biological yield and grain yield (p < %1). Genotype seed rate interaction was not significant for any of the traits. Based on these results, as no significant difference in different seed rates was observed for yield of genotypes V1, V4 and V5, therefore 250 seeds/m2 can be recommended for these genotypes. Similarly in genotypes V2, V3 and V6 seed rate of 250 seeds/m2 produced significantly lower yield compared to the other seed rates, thus 350 seeds/m2 can be recommended for these genotypes. Among yield components, only spikes/m2 and seeds/spike were affected by seed rate. The highest spikes/m2 belonged to 550 seeds/m2 and lowest seeds/spike were obtained from 250 seeds/m2. Results of correlations were similar to this inverse relationship.به منظور بررسی اثر تراکم های مختلف بر قدرت پنجه زنی ارقام گندم و همچنین تعیین مناسب ترین میزان بذر در ارقام گندم با قابلیت توان پنجه زنی متفاوت، این تحقیق با چهار میزان بذر 250، 350، 450 و 550 بذر در مترمربع و شش رقم گندم شامل سه ژنوتیپV1=Azar2 ، V2=10Ghazagestan98-99 و V3=Kiraj/87-zhong291 به ترتیب با قدرت پنجه زنی زیاد، متوسط و کم و سه ژنوتیپV4=885K1.1//1D13.1/MLT/3/YE2453 ، V5=Gun91/Karl و V6=Fenkang15/sefid به ترتیب با وزن هزار دانه کم، متوسط و زیاد، به صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار و به مدت دو سال اجرا شد. نتایج تجزیه مرکب داده ها نشان داد که اثر رقم بر صفات ارتفاع بوته، درصد پوشش سبز زمین در مرحله گلدهی، طول سنبله، تعداد دانه در سنبله، وزن هزار دانه، روز تا رسیدگی، درجه باردهی، عملکرد بیولوژیکی و عملکرد دانه در سطح احتمال 1% و بر تعداد کل پنجه، تعداد پنجه بارور و روز تا گلدهی در سطح احتمال 5% معنی دار بود. اثر میزان بذر بر صفات درصد پوشش سبز زمین در مرحله گلدهی، طول سنبله، تعداد سنبله در مترمربع، تعداد دانه در سنبله، روز تا گلدهی، روز تا رسیدگی، عملکرد بیولوژیکی و عملکرد دانه در سطح احتمال 1% معنی دار بود. هیچ یک از صفات تحت تاثیر اثر متقابل ژنوتیپ ´ میزان بذر قرار نگرفتند. بر اساس نتایج حاصل از این تحقیق، با توجه به این که در ژنوتیپ هایV1 ، V4 و V5 به ترتیب با عملکرد دانه 2374، 5/1708 و 4/1942 کیلوگرم در هکتار، بین میزان های مختلف بذر در واحد سطح اختلاف معنی داری از نظر عملکرد دانه وجود نداشت و تمامی تیمارها در یک سطح قرار گرفته بودند، از این رو در ژنوتیپ های مذکور به منظور صرفه جویی در میزان بذر مصرفی، تراکم 250 بذر در مترمربع برای کشت توصیه شد، اما در ژنوتیپ هایV2 ، V3 و V6 به ترتیب با عملکرد دانه 3/2082، 5/1793 و 2292 کیلوگرم در هکتار به غیر از میزان بذر 250 بذر در مترمربع، بین سه میزان بذر 350، 450 و 550 بذر در مترمربع از نظر عملکرد دانه اختلاف معنی داری وجود نداشت و برای این ارقام نیز تراکم 350 بذر در مترمربع توصیه شد.https://spj.areeo.ac.ir/article_110704_366f3212707c31922007614e410b04c1.pdfموسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذرنهال و بذر1562-549422420061122Introduction of New High Yielding Rice Cultivar with Good Grain Quality, Kadousمعرفی رقم جدید برنج با عملکرد بالا و کیفیت مطلوب، کادوس55956211070510.22092/spij.2017.110705FAحسینرحیم سروشاحمداشراقیمحمدصالحمحمدصالحیمجیدنحویمهرزاداله قلی پوررحمانعرفانیعلیرضاترنگعلیمحدثیفریدونپاداشتاعظماقلیدیمحمدلقمانیعبدالحسینشیخ حسینیانحسینمهرگانناصرنیازیJournal Article20170621Rice is the principal agricaltural crop in most Asian contries,often accounting for more than half of total cropped area. In recent years,rice production in Iran has been increased from 2.4 million ton in 2000 to 3.1 million ton in 2003. This increase in rice production is highly attributed to the wide-scale adoption of improved rice cultivars. Kadous (IR64669-152-2-3) is a new high yielding rice cultivar with good grain quality that was selected during 1994-2000 after receiving 185 germplasm accessions from IRRI. It was evaluated in observational nurseries and preliminary yield trials in1994-1995.In these experiments,Kadous yielded 5.8 tha-1, higher than the yields of improved check cultivars Khazar (5.0 tha-1) and Bejar (5.2 tha-1). It was evaluated in regional yield trials at six sites in Guilan and Mazandaran provinces in 1996 and 1997, and performed consequently, yielding an average of 5.6 tha-1, which was 0.7 and 2-2.5 tha-1 more than Khazar and local cultivars, respectivly. The Eberhart and Russell method was adopted to verify the yield stability of Kadous.The agronomic package involved a hill spacing of 25 cm x 25 cm and 90 kg Nha-1. Its maturity duration (125 days) was 1 and 2 weeks earlier than Khazar and Neamat cultivars, respectivly. It is an aromatic,semidwarf (110 cm), lodging and blast- resistant, medium-duration cultivar (125 days), with good grain quality characteristics. Its milling recovery rate is 67% with 52% head rice. In addition, the intermediate amylose content,gelatinization temperature and gel consistency of Kadous indicates a good cooking quality that preferred by Iranian consumers. Kadous was released by the Ministry of Jihad-e-Agriculture and the Agicultural Research and Education Organization in 2004.Rice is the principal agricaltural crop in most Asian contries,often accounting for more than half of total cropped area. In recent years,rice production in Iran has been increased from 2.4 million ton in 2000 to 3.1 million ton in 2003. This increase in rice production is highly attributed to the wide-scale adoption of improved rice cultivars. Kadous (IR64669-152-2-3) is a new high yielding rice cultivar with good grain quality that was selected during 1994-2000 after receiving 185 germplasm accessions from IRRI. It was evaluated in observational nurseries and preliminary yield trials in1994-1995.In these experiments,Kadous yielded 5.8 tha-1, higher than the yields of improved check cultivars Khazar (5.0 tha-1) and Bejar (5.2 tha-1). It was evaluated in regional yield trials at six sites in Guilan and Mazandaran provinces in 1996 and 1997, and performed consequently, yielding an average of 5.6 tha-1, which was 0.7 and 2-2.5 tha-1 more than Khazar and local cultivars, respectivly. The Eberhart and Russell method was adopted to verify the yield stability of Kadous.The agronomic package involved a hill spacing of 25 cm x 25 cm and 90 kg Nha-1. Its maturity duration (125 days) was 1 and 2 weeks earlier than Khazar and Neamat cultivars, respectivly. It is an aromatic,semidwarf (110 cm), lodging and blast- resistant, medium-duration cultivar (125 days), with good grain quality characteristics. Its milling recovery rate is 67% with 52% head rice. In addition, the intermediate amylose content,gelatinization temperature and gel consistency of Kadous indicates a good cooking quality that preferred by Iranian consumers. Kadous was released by the Ministry of Jihad-e-Agriculture and the Agicultural Research and Education Organization in 2004.https://spj.areeo.ac.ir/article_110705_f5097f285b33a9ac97925507710609e0.pdf